Józef Jagielski
Biografia
Józef Jagielski urodził się 22 lutego 1890 w Wieliczce. Po ukończeniu Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Krakowie w 1909 roku podjął pracę nauczyciela. Podczas I wojny światowej był żołnierzem armii austro-węgierskiej. W 1917 roku poślubił Stanisławę Porębską (1889–1964), również nauczycielkę. W Rozdzielu Stanisława od 1918 uczyła w placówce i rok później została kierowniczką; Józef pracował tam od 1919/20, a w Rozdzielu urodził się ich syn Stanisław. W 1920 powrócił do Wieliczki i objął posadę nauczyciela w Powszechnej Szkole Męskiej im. Jana Kantego, którą kierował w latach 1929–1934. Uczył także w Prywatnym Seminarium Żeńskim i był prezesem miejscowego ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego.
W 1934 roku został wybrany do rady miejskiej, a następnie jednogłośnie burmistrzem Wieliczki, stanowisko to sprawował do wybuchu II wojny światowej. W 1935 roku, podczas strajku górników w kopalni soli, pośredniczył w rozmowach między zarządem kopalni a strajkującymi. We wrześniu 1939 roku został ewakuowany do Lwowa. Po zajęciu miasta przez Wojska Radzieckie odmówił przyjęcia obywatelstwa ZSRR. W 1940 roku został zesłany wraz z żoną i trójką dzieci do Uralu. Pracował m.in. przy wyrębie lasów. Na mocy umowy Sikorski-Majskiego został zwolniony i przedostał się do miejsca formowania 5 Dywizji Piechoty. Ewakuowany wraz z nią do Iranu, przez Indie dotarł do Afryki Wschodniej. Osiedlił się z rodziną w obozie uchodźców w Tengeru, gdzie zorganizował polską szkołę i pełnił funkcję inspektora szkolnego dla innych obozów uchodźców w Afryce.
Po likwidacji polskiego osiedla w 1947 roku zdecydował się na powrót do kraju. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce (sektor X-1-22).