Kazimierz Roman Sochaniewicz
Biografia
Urodził się w Wieliczce w rodzinie lekarza weterynarii Teofila Mariana Sochaniewicza i Marii Józefy z d. Gulin. Ukończył czteroklasową szkołę ludową, potem III Gimnazjum Klasyczne im. Franciszka Józefa we Lwowie, gdzie w 1910 uzyskał świadectwo dojrzałości. Studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego, uzyskując w 1918 stopień naukowy doktora filozofii. Był uczniem Stanisława Zakrzewskiego i Ludwika Finkla.
W czasie I wojny światowej był oficerem armii austro-węgierskiej, w 1917–1918 służył w Generalnym Gubernatorstwie Lubelskim, w czasie wolnym od służby prowadził badania naukowe na Zamojszczyźnie, gdzie stacjonował.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę był w latach 1919–1921 zatrudniony w Wydziale Archiwów Państwowych w Warszawie, w dziale Polskiego Archiwum Wojennego i Archiwum Skarbowym. W 1921 powrócił do Lwowa, pracował jako profesor historii i geografii w Prywatnym Gimnazjum Realnym im. Henryka Jordana. W 1924 brał udział jako ekspert w pracach Polskiej Państwowej Komisji Rewindykacyjnej w Moskwie, zajmującej się wyszukiwaniem i rewindykacją archiwów oraz zbiorów kultury wywiezionych z Polski przez władze carsskie w okresie zaborów.
Po uwolnieniu w 1925 powrócił do Lwowa, gdzie do 1929 pracował w VI Państwowym Gimnazjum im. Stanisława Staszica. Wiosną 1929 wziął udział w konkursie na kierowanie Archiwum Miejskim w Toruniu i objął kierownictwo Archiwum Miejskiego w Toruniu w październiku 1929. Jednocześnie uczył historii w I Gimnazjum Męskim im. Mikołaja Kopernika w Toruniu.
Zmarł we Lwowie 28 grudnia 1930. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim. Został odznaczony Krzyżem Obrony Lwowa. Jego żoną (od 1926) była Zofia Helena ze Szczurkiewiczów; mieli syna Lesława Teofila Juliana.