Jan Michał Grubecki

Działacz państwowy i inżynier dróg i mostów
07.09.1904 26.01.1987 Wieliczka

Biografia

Jan Michał Grubecki urodził się 7 września 1904 w Wieliczce w rodzinie inteligenckiej. Był synem Stanisława (1871–1942) i Anieli z domu Guś (1880–1958); miał brata Bolesława (1906–1941) i siostrę Michalinę Lachman. W latach dwudziestych pracował w budownictwie dróg, a od 1929 związany z Politechniką Lwowską jako asystent. Ukończył gimnazjum w Krakowie w 1923 roku, studia na Politechnice Lwowskiej w 1933 roku i obronił doktorat nauk technicznych. W latach 1935–1939 kierował budową linii kolejowej Sierpc-Toruń.

Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku pracował jako inżynier przy liniach kolejowych we Lwowie i Stalingradzie. W 1943 roku wstąpił do SL „Wola Ludu”, a następnie do Stronnictwa Ludowego satelickiego wobec PPR; od 1949 był członkiem ZSL i wieloletnim członkiem kierownictwa ruchu ludowego.

W 1943 nawiązał związek ze Związkiem Patriotów Polskich; w latach 1943–1944 kierował wydziałem opieki społecznej Zarządu Głównego tego związku. Od 21 lipca do listopada 1944 kierował Resortem Komunikacji, Poczt i Telegrafu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. W latach 1944–1947 był kierownikiem Biura Kontroli przy prezydium KRN, a w latach 1947–1949 Biura Kontroli przy Radzie Państwa.

W latach 1945–1949 był członkiem Rady Naczelnej SL, a w latach 1949–1956 członkiem Naczelnego Komitetu Wykonawczego ZSL; pełnił funkcje sekretarza Tymczasowego Zarządu Głównego SL, a następnie wiceprezesa Rady Naczelnej; od 1956 zasiadał w kierownictwie Głównej Komisji Rewizyjnej ZSL (1956–1957 wiceprzewodniczący, 1957–1971 przewodniczący). W latach 1947–1950 przewodniczył klubom poselskim SL i ZSL w Sejmie Ustawodawczym.

Od 1949 był profesorem Politechniki Warszawskiej; w latach 1948–1952 przewodniczył Radzie Centrali Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. W latach 1944–1952 był posłem do KRN i Sejmu Ustawodawczego; w latach 1945–1947 przewodniczył Komisji Komunikacyjnej KRN.

Zmarł w Warszawie 26 stycznia 1987; pochowany z honorami 6 lutego 1987 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B31-tuje-10).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (11 kwietnia 1949)
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1945)
Order Krzyża Grunwaldu III klasy (19 lipca 1946)
Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)
Złoty Medal „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju” (1979)

Ciekawostki

Profesor Politechniki Warszawskiej od 1949
Przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej ZSL (1957–1971)
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Udostępnij