Zbigniew Marian Ziembiński

Zbigniew Marian Ziembiński (ur. 17 marca 1908 w Wieliczce, zm. 18 października 1978 w Rio de Janeiro) – reżyser, aktor, twórca nowoczesnego teatru w Brazylii.

Rodzice: Marian, lekarz i oficer armii austriackiej, oraz Leonia z Cyfrowiczów. Ukończył gimnazjum w Wieliczce i rozpoczął studia literatury na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zadebiutował na scenie Teatru im Słowackiego w Krakowie w sezonie 1927/28 w sztuce Proboszcz wśród bogaczy. W sezonie 1929/30 grał w teatrach w Wilnie i Teatrze na Pohulance, gdzie reżyserował swój pierwszy spektakl, Maski Ferdynanda Crommelyncka. 16 grudnia 1929 staje przed komisją egzaminacyjną Związku Artystów Scen Polskich, zdaje eksternistyczny egzamin i staje się najmłodszym reżyserem w Polsce. Do wybuchu wojny w 1939 grał w różnych teatrach w Warszawie, Łodzi i Poznaniu.

Po wybuchu II wojny światowej poprzez Rumunię i Francję dotarł 6 lipca 1942 do Rio de Janeiro w Brazylii. Po zapoznaniu się ze środowiskiem teatralnym wyreżyserował sztukę teatralną Suknia ślubna Nelsona Rodriguesa, która miała premierę 28 grudnia 1943 w Teatro Municipal w Rio de Janeiro. Przedstawienie to było punktem zwrotnym w historii teatru w Brazylii. W brazylijskim środowisku teatralnym przyjęło się mówić o okresie przed i po Ziembińskim. Brazylijski krytyk teatralny Décio de Almeida Prado pisał: To właśnie Ziembińskiemu zawdzięczamy wprowadzenie do naszego teatru nieznanej dotąd postaci reżysera – reżysera, najwyższego podmiotu w teatrze, początku i końca spektaklu.

W latach 40. XX wieku był organizatorem, reżyserem i aktorem teatrów brazylijskich. W 1949 objął stanowisko jednego z reżyserów Brazylijskiego Teatru Komedii w São Paulo. Był wychowawcą wielu pokoleń aktorów, reżyserów i scenografów.

Zmarł w 18 października 1978 w Rio de Janeiro. W pogrzebie uczestniczyło ponad 15 tysięcy osób. Na grobie umieszczono napis w języku portugalskim: Polski ojciec nowoczesnego teatru brazylijskiego.