Giza Frenkel

Etnografka
16.09.1895 15.05.1984 Wieliczka

Biografia

Giza Frenkel urodziła się 16 września 1895 roku w Wieliczce w rodzinie Friedmanów. Ukończyła szkołę średnią w Krakowie w 1913 roku, po czym rozpoczęła studia na kierunku historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1919 roku przeprowadziła się do Wiednia w celu kontynuowania nauki; w niedługim czasie uzyskała stopień doktora. Następnie studiowała na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie od 1922 roku rozpoczęła karierę naukową w Instytucie Etnografii. Praca badawca Gizy Frenkel koncentrowała się wokół wycinanki żydowskiej i stroju żydówki polskiej.

W czasie II wojny światowej wyemigrowała do Związku Radzieckiego. Po zakończeniu wojny przeprowadziła się do Warszawy oraz rozpoczęła pracę jako kustosz nowo powstającego muzeum w Żydowskim Instytucie Historycznym. Współpracowała z Polskim Towarzystwem Ludoznawczym oraz Katedrą Etnografii przy Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Pełniła funkcję konsultanta komisji przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich.

Oprócz pracy badawczej, zajmowała się również działalnością pisarską. Publikowała artykuły popularnonaukowe w żydowskich czasopismach Chwila i Opinia. Później jej artykuły były publikowane w żydowskiej prasie w Stanach Zjednoczonych.

W 1950 roku wyjechała do Izraela (wraz z dziećmi – Zygmuntem i Stellą), gdzie kontynuowała swoją pracę naukową. W latach 1956–1980 pracowała w Muzeum Etnograficznym w Hajfie. Przyczyniła się do odrodzenia wycinanki żydowskiej jako dziedziny twórczości artystycznej oraz rozpowszechniła ten rodzaj sztuki na terenie Izraela. Wspierała okolicznych twórców do kontynuowania działalności poprzez organizowanie konkursów oraz licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych poszczególnych wycinankarzy.

Z okazji 50-lecia działalności Gizy Frenkel w 1967 roku zorganizowano specjalną wystawę poświęconą głównemu tematowi jej zainteresowań w Muzeum Etnografii i Folkloru w Hajfie. W 1980 roku została wyróżniona przez muzeum w Tel-Awiwie nagrodą im. D. Dawidowicza za pracę nad etnografią Żydów Europy Wschodniej.

Zmarła 15 maja 1984 w Hajfie w Izraelu.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Prowadziła badania nad wycinanką żydowską i strojem żydówki polskiej.
Pracowała jako kustosz w Muzeum Żydowskiego Instytutu Historycznego w Warszawie i współpracowała z Polskim Towarzystwem Ludoznawczym.
Przyczyniła się do odrodzenia wycinanki żydowskiej w Izraelu oraz organizowała konkursy i wystawy.
W 1980 roku została nagrodzona nagrodą im. D. Dawidowicza za pracę nad etnografią Żydów Europy Wschodniej.

Ciekawostki

W latach 1956–1980 pracowała w Muzeum Etnograficznym w Hajfie.
Publikowała artykuły w Journal of Jewish Art (1975, 1980).
Jej pamięć upamiętniana na wystawie Etnografki, antropolożki, profesorki w Warszawie (2022–2023).

Udostępnij