Henryk Ptak
Biografia
Henryk Ptak urodził się 15 lipca 1896 w Wieliczce jako siódme z jedenastu dzieci górnika Jana i Antoniny z d. Janczyk. W 1915 ukończył VI Gimnazjum w Podgórzu (matura wojenna 1918).
W czasie I wojny światowej walczył w Batalionie Strzelców Polnych Nr 13, ukończył szkołę oficerską w Opawie (1916). 1 lutego 1917 mianowany na stopień chorążego. Kilkukrotnie ciężko ranny: 7 września 1915, 6 czerwca 1916 i 29 lipca 1917. W wyniku odniesionych ran jego prawa ręka pozostała bezwładna. Awansowany na podporucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 lutego 1918 i porucznika 1 kwietnia 1920. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V”.
Po wojnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1919–1922. Działał w konspiracji w czasie II wojny światowej. W jego sklepie znajdowała się skrzynka kontaktowa. Przyjaźnił się z Ludwikiem Skoczylasem i Antonim Waśkowskim. Zaangażowany w działalność charytatywną Towarzystwa pomocy im. św. Brata Alberta. Członek Związku Zawodowego Literatów Polskich.
W 1922 ożenił się z wdową po krakowskim kupcu Wilhelmie Ornatowskim – Janiną z d. Dembowską (1890–1946), z którą prowadził sklep z narzędziami lekarskimi przy ul. Mikołajskiej 10 w Krakowie. Żona została zamordowana podczas napadu na ich mieszkanie 28 stycznia 1946. Nie mieli dzieci.
Zmarł 29 sierpnia 1950 w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim w grobowcu rodzinnym: pas 17, rząd zachodni, grób nr K103.
W literaturze ukazały się m.in. Kraków - moje miasto (1933), Kraków - moje miasto. Cz. 2 (1934), Kraków żyje w legendzie (1935), Dalekie nawoływania (1939), Utopia: dramat w 4 aktach (1937).