Zofia Marcinkowska

Aktorka
22.10.1940 08.07.1963 Wieliczka

Biografia

Zofia Marcinkowska urodziła się 22 października 1940 roku w Wieliczce jako córka Janiny (z domu Goettel) i Tadeusza Pietscha. Jej ojciec był prawnikiem i działaczem społecznym ruchu oporu; zginął 8 sierpnia 1944 w powstaniu warszawskim, został pochowany na cmentarzu Obrońców Warszawy na Woli. Jej matka wyszła ponownie za mąż za lekarza Włodzimierza Marcinkowskiego, który adoptował Zofię.

Ukończyła szkołę podstawową i liceum ogólnokształcące w Krakowie. Pomaturę rozpoczęła studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Na pierwszym roku studiów w 1959 wystąpiła w filmie Lunatycy. Ze względu na złamanie obowiązującego regulaminu została usunięta ze szkoły. Studia aktorskie kontynuowała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, którą ukończyła w 1962.

W 1960 zagrała w filmie Nikt nie woła. Film przyjęto dość chłodno, ale dostrzeżono duży talent aktorski Marcinkowskiej. Po studiach wróciła do Krakowa, gdzie otrzymała angaż do Starego Teatru. W 1963 zagrała ostatni raz, występując w Weekendy, noweli Autobusy jak żółwie.

Była w związku z aktorem Zbigniewem Wójcikiem (1932–1963), który był uzależniony od alkoholu, co prowadziło do konfliktów. 8 lipca 1963 podczas jednej z awantur Wójcik upadł i uderzył się w głowę, a Marcinkowska – przekonana o nieumyślnym spowodowaniu śmierci partnera – popełniła samobójstwo, zatruwając się gazem; Wójcik zmarł kilka godzin później. Została pochowana na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Debiut filmowy Lunatycy (1959) jako Basia Witecka
Zagrana w Nikt nie woła (1960) – uznanie za duży talent
Ukończenie PWST w Warszawie (1962)
Zaangażowanie w Stary Teatr w Krakowie
Ostatnia rola w Weekendy (1963) – kelnerka w noweli Autobusy jak żółwie

Ciekawostki

Adoptowana przez lekarza Włodzimierza Marcinkowskiego.
Podczas pierwszego roku studiów wystąpiła w Lunatycy (1959) i została usunięta ze szkoły za złamanie regulaminu.
Zginęła w wyniku samobójstwa gazem po awanturze z Zbigniewem Wójcikiem (1963).

Udostępnij