Witold Marian Karol Sokołowski
Biografia
Urodził się 28 stycznia 1882 roku w Wieliczce, w rodzinie Józefa i Stefanii z Radomyskich. Uczył się w Gimnazjum w Bochni, gdzie w czerwcu 1902 zdał egzamin dojrzałości. Przed 1914 rokiem był profesorem gimnazjalnym. W okresie zaboru austriackiego, w ramach autonomii galicyjskiej, podjął pracę nauczyciela od 28 stycznia 1907 roku. W 1911 roku był zastępcą nauczyciela w C. K. Gimnazjum w Jaśle.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. Służył w 8. kompanii II batalionu 3. pułku piechoty. 12 listopada 1918 roku gen. bryg. Bolesław Roja mianował go majorem ze starszeństwem od 1 listopada 1918. 23 listopada 1918 został przydzielony z 5 pp Leg. do Komendy Okręgu Wojskowego w Przemyślu. 8 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 15 listopada 1918 roku. 6 marca 1919 został przeniesiony z 5 pp Leg. do Ministerstwa Spraw Wojskowych, a 20 maja 1919 wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta XXI Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów. 4 sierpnia 1919 został przeniesiony do Żandarmerii Polowej.
11 czerwca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu podpułkownika, w żandarmerii, w grupie oficerów z byłych Legionów Polskich. Był wówczas zastępcą szefa Żandarmerii Polowej w Naczelnym Dowództwie Wojska Polskiego. 1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był 1 dywizjon żandarmerii. W 1921 roku przeszedł do rezerwy. W latach 1923–1924 posiadał przydział w rezerwie do 1 dywizjonu żandarmerii w Warszawie. 13 maja 1929 roku przeniósł się z Warszawy do Poznania i zamieszkał przy ul. Rybackiej 18. 1 czerwca 1929 roku został przyjęty do Poznańskiego Urzędu Wojewódzkiego w charakterze pracownika kontraktowego, w VII stopniu służbowym. Pracował tam na stanowisku zastępcy naczelnika Wydziału Bezpieczeństwa Województwa Poznańskiego. W 1934 roku, jako podpułkownik pospolitego ruszenia żandarmerii, pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „reklamowany na 12 miesięcy”. 3 marca 1935 roku został wybrany członkiem zarządu okręgu Związku Legionistów Polskich we Lwowie.