Wanda Maria Karczewska
Biografia
Wanda Maria Karczewska urodziła się 5 grudnia 1913 roku w Wieliczce. Dzieciństwo i lata szkolne spędziła w Kaliszu, gdzie w 1931 złożyła egzamin maturalny w Gimnazjum Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu. Studiowała filologię klasyczną i dziennikarstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Debiutowała w 1931 jako poetka, a w 1937 wydała powieść marynistyczną Ludzie spod żagli.
Po II wojnie światowej przeniosła się do Poznania, następnie do Łodzi. W 1957 przez rok mieszkała w Szczecinie, gdzie była zastępcą redaktora naczelnego tygodnika społeczno-kulturalnego „Ziemia i Morze”.
Nagrodzona nagrodą literacką miasta Poznania w 1960 i Łodzi w 1978, w 1988 otrzymała Honorowe Obywatelstwo miasta Kalisza. Była członkiem Kaliskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Była żoną Zbigniewa Jasińskiego i Stefana Drewicza. Została pochowana na cmentarzu Doły w Łodzi.
Od 2011 w Kaliszu odbywa się Ogólnopolski Festiwal Poetycki im. Wandy Karczewskiej; festiwalowi towarzyszy konkurs poetycki. W 2012 wydano Listy do Seweryna, 122 listów do Seweryna Pollaka napisanych przez Karczewską w latach 1950–1987.
Twórczość literacka obejmuje powieści, poezję i dramaty oraz tłumaczenia; do najważniejszych dzieł należą Ludzie spod żagli (1937) i Ziemia oskarża (1945).