Mikołaj Mleczko z Wieliczki

Mikołaj Mleczko z Wieliczki urodził się ok. 1490 roku w Wieliczce. Rozpoczął studia na Akademii Krakowskiej w 1503 roku; w latach 1505–1513 służył Maciejowi z Miechowy, a następnie był pisarzem sądu rektorskiego, klerykiem diecezji krakowskiej i notariuszem publicznym. Zakończył studia filozoficzne (bakalaureat 1508, mistrzostwo sztuk wyzwolonych 1513).

Poświęcił się studiom medycznym jesienią 1514; wyjazd do Włoch; we wrześniu 1515 powołany na pomocniczą katedrę medycyny na uniwersytecie bolońskim; 13 sierpnia 1516 uzyskał tytuł doktora medycyny. W 1517 powrócił do Krakowa; wiosną 1518 nostryfikował dyplom. W latach 1523–1535 był dziekanem Wydziału Lekarskiego. W 1539 zrezygnował z kanonii pułtuskiej, otrzymując w zamian scholasterię kielecką. W 1533 po raz pierwszy objął urząd rektora Akademii Krakowskiej; ponownie w latach 1542–1543. Jako reformator zwalczał noszenie ubiorów świeckich. 11 czerwca 1554 został aresztowany na rozkaz bpa Andrzeja Zebrzydowskiego; po interwencji kapitulnej odzyskał wolność po dwóch dniach. Dążąc do rozdziału masy spadkowej Feliksa z Kazimierza, odegrał istotną rolę w rozdziale między klasztor Dominikanów, Kolegium Większe i katedrę na Wawelu. Po złożeniu w 1543 urząd rektorski ograniczył działalność uniwersytecką, ale cieszył się opinią wybitnego medyka aż do śmierci. Przed śmiercią zapisał 6 tomów swojego księgozbioru na rzecz katedry medycyny oraz dwa puchary dla Kolegium Większego.