Michał Jan Szerszeniewicz
Biografia
Urodził się w Wieliczce 5 lutego 1897 roku jako syn Piotra i Antoniny z Nadzyńskich. W latach 1913–1914 był członkiem Związku Strzeleckiego w Limanowej. Od 14 września 1914 walczył w 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich. 15 listopada 1915 został zwolniony z Legionów i wcielony do cesarskiej i królewskiej Armii. Od 2 maja 1917 ponownie w Legionach Polskich. W 1918 był w II Korpusie Polskim w Rosji. 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniów dostał się do niemieckiej niewoli i osadzony został w obozie jenieckim w Gustrow.
Od 24 lutego 1919 służył w Żandarmerii Okręgu Generalnego Warszawa, a od 1922 w 1 Dywizjonie Żandarmerii w Warszawie. Był absolwentem Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. 15 sierpnia 1928 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 i 4. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a minister spraw wojskowych wcielił go do 3 Dywizjonu Żandarmerii w Grodnie. Pełnił służbę na stanowisku dowódcy plutonu żandarmerii w Lidzie. W lipcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii w Grudziądzu. Od 1 stycznia 1930 służył w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii w Grudziądzu na stanowisku instruktora 4. kompanii. 2 grudnia 1930 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 4. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. Z dniem 30 stycznia 1934 został przesunięty w CW Żand. z 1. do 3. kompanii. W październiku 1934 został przeniesiony do 1 Dywizjonu Żandarmerii na stanowisko dowódcy plutonu żandarmerii Dęblin. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. 24 sierpnia 1939, w czasie mobilizacji, objął stanowisko szefa służby żandarmerii 28 Dywizji Piechoty.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i przebywał w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pochowany w bezimiennej mogile w Piatichatkach. Figuruje na liście Gajdideja (pozycja 3813). 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majora. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.