Lech Władysław Jacenty Wróblewski
Biografia
Lech Władysław Jacenty Wróblewski urodził się 23 listopada 1918 w Wieliczce. Po wybuchu II wojny światowej wyjechał na granicę i zgłosił się do armii francuskiej 27 września 1939. Po szkoleniu w Coetquidan (październik 1939 – marzec 1940) służył w 5 polskiego pułku piechoty, został wzięty do niewoli 15 czerwca 1940, a po 14 miesiącach internowania w Austrii repatriował 26 sierpnia 1941.
Po rekonwalescencji został zdemobilizowany 5 marca 1942 i nawiązał kontakt z podziemną organizacją POWN-Monikaw w regionie Dauphiné. Przyjął pseudonim 'Gaston' i organizował komórki oporu wśród polskich studentów w Grenoble, skrzynki na broń i sprzęt spadochronowy w Haute-Loire i Ardèche, a także odpowiadał za łączność radiową z Londynem i tajną prasę drukarską. W sierpniu 1942 został szefem regionu Grenoble-Valence, a w styczniu 1943 szefem grupy ochronnej kwatery głównej. Wykonywał również misje łącznikowe w Paryżu i na północy.
23 marca 1943 aresztowany przez OVRA w Grenoble, trafił do Włoch, a następnie do aresztu Gestapo we Fresnes. 20 stycznia 1944 deportowany do Buchenwaldu, następnie do Mittelbau-Dora, a 4 kwietnia 1945 wysłany do Bergen-Belsena. Po wyzwoleniu powrócił do Francji, osiadł w Paryżu i ożenił się z Ruth Mandelik. Został uhonorowany płytą pamiątkową w Montmorency.